Κρίση απόφασης

Φανταστικοί μου αναγνώστες,

περνάω κρίση, όχι οικονομική, αλλά από αυτές που σε κάνουν να κλείνεσαι στο σπίτι για μέρες και που δεν έχεις όρεξη να μιλήσεις με κανέναν. Και τότε οι αμπελοφιλοσοφίες πάνε κι έρχονται βασανίζοντας τη βαριομάρα.
Λίγες μέρες πριν, που είχα αρρωστήσει, σαν τρελή ήθελα να βγω έξω και να αρχίσω κουβέντα με οποιονδήποτε άσχετο περαστικό. Είναι διαφορετικά να είσαι μέσα στο σπίτι γενικά και διαφορετικά να είσαι μέσα στο σπίτι και συγκεκριμένα στο κρεβάτι άρρωστος.
Σήμερα θα σας μιλήσω για τις αποφάσεις που ίσως χρειαστεί να πάρουμε στη ζωή μας. Και που για διάφορους λόγους δεν είμαστε σίγουροι για να τις πάρουμε και να τις ακολουθήσουμε και κατά γράμμα. Οι αποφάσεις μας και οι επιλογές μας είναι: εμείς οι ίδιοι και αντικατοπτρίζουν τον ίδιο μας τον εαυτό, τα θέλω μας και τις ανάγκες μας.
Τι συμβαίνει όμως όταν οι αποφάσεις μας δεν είναι βέβαιες και σίγουρες; Όταν τις παίρνουμε γιατί απλά αυτό πρέπει να γίνει ή γιατί νομίζουμε πως "για την ώρα" αυτό είναι το σωστό; Κι εντάξει να υπάρχει η επιλογή..."για την ώρα... και βλέπουμε...", αν δεν υπάρχει το "και βλέπουμε" τότε ακόμη και λάθος επιλογή-απόφαση κι αν πάρουμε, δεν υπάρχει γυρισμός. Και ζήτω που καήκαμε.
Ίσως να σας μπέρδεψα, αλλά πιο συγκεκριμένη δεν μπορώ να γίνω!
Περιμένω τις σκέψεις σας.
Θα τα ξαναπούμε σύντομα!



Φιλιά σε όλους

Βαριέμαι

Φανταστικοί μου αναγνώστες,
τέλος άλλης μιας Κυριακής. Αυτό το ΣΚ το χάρηκα όσο κανένα άλλο! Κι ο λόγος είναι πως έκανα πράγματα που πραγματικά γουστάρω πολύ. Ήθελα να σας πω πως βαρέθηκα το ίντερνετ. Είναι αυτό που με πιάνει συχνά και με τους ανθρώπους ή με άλλες ασχολίες. Μετά από λίγο καιρό βαριέμαι αφόρητα να κάνω τα ίδια και τα ίδια.
Γι' αυτό ίσως με χάσατε από τα σχόλιά σας. Τον χρόνο που κάθομαι στο ίντερνετ διαβάζω τις αναρτήσεις σας αλλά δεν σχολιάζω. Και σίγουρα κάθομαι πολύ λιγότερες ώρες απ' ότι λίγους μήνες νωρίτερα.

Γενικά πάντως είμαι καλά. Και το ιστολόγιό μου το αντιμετωπίζω σαν μια φίλη μου που έχουμε καιρό να τα πούμε και την παίρνω ένα τηλέφωνο μια στο τόσο όπως κι αυτή άλλωστε.
Δεν ξέρω τι έπαθα. Νόμιζα πως δεν θα περνούσε η πόρωση που είχα πάθει και τελικά πέρασε. Και βασικά δεν είμαι ερωτευμένη ούτε και κουράζομαι τόσο πολύ στη δουλειά έτσι ώστε να είχα τη δικαιολογία πως δεν έχω χρόνο. Αλλά απ'΄την άλλη δεν θα δικαιολογηθώ κιόλας
Βασικά έχω χρόνο αλλά κάνω άλλα πράγματα. Διαβάζω, κεντάω, ακούω μουσική, χαζολογώ στο χαζοκούτι και αν μου τη δώσει θα γράψω και δυο νέα μου εδώ.
Τελικά πρέπει να έχω θέμα με τη βαριομάρα μου! Γιατί εντάξει με το νετ, αλλά και με τους ανθρώπους; Αυτό που το βάζετε; Βαριέμαι την περιπτερού που κάθε μέρα που περνάω μου πιάνει τη κουβέντα, βαριέμαι το μωρό της διπλανής που ούτε καν το έχω δει αλλά το έχω ακούσει να κλαίει μέσα στη νύχτα. Στην αρχή έλεγα αχ τι γλυκούλι; Γουτσου γουτσου! Και τώρα θέλω να πάω να το σπάσω στο ξύλο κάθε που κλαίει. Βαριέμαι τη μαμά μου που με παίρνει χίλια τηλέφωνα τη μέρα γιατί λέει αδυνάτισα...χαχαχα....αλλά βέβαια εκείνη δεν είναι εδώ να δει τι σαβουριάζω κάθε μέρα! Βαρέθηκα τους συναδέλφους μου που κάθε πρωί έχουν όρεξη για πολιτική κριτική. Βαρέθηκα τις φίλες και γνωστές που με ενοχλούν όταν εγώ θέλω να κοιμηθώ, να σαπίσω, να μην ακούω κανέναν, βαρέθηκα τους φίλους και γνωστούς που μου τηλεφωνούν για ποτά, για καφέδες, για βόλτες.
Δεν είμαι εγώ γι' αυτά. Τελειώνω ένα τραπεζομάντιλο τώρα, μην με ενοχλείτε. Δεν έχω όρεξη για έξω. Φτιάχνω τη προίκα μου! Μη ρωτάτε για γαμπρό και να μην βιάζεστε. Πάλι καλά που στην ηλικία που είμαι το αποφάσισα να φτιάξω τη προίκα μου. Άλλες φίλες μου....την έφτιαχναν από τα 16 τους και τώρα την έχουν καταναλώσει.
Βαρέθηκα ακόμη και τον εαυτό μου! Δεν θέλω να με βλέπω στον καθρέφτη. Κι αν γίνει τυχαία...με ρωτάω: Τι θες εσύ εδώ; Γιατί μου χαλάς την ησυχία; Κι απαντάω: Δε πας καλά Εβιτάκι. Μήπως να επισκεφτείς κανέναν ντόκτορα;
Ίσως να το κάνω κι αυτό. Μια έξυπνη φίλη μου είπε τη μεγαλύτερη χαζομάρα της ζωής της : Μήπως έχεις πάθει κατάθλιψη;
Εγώ κατάθλιψη; Δεν γίνονται αυτά αγαπητή μου. Για να πάθεις κατάθλιψη σημαίνει πως δεν έχεις όρεξη να φας, να πιεις, να βγεις έξω, να κάνεις πράγματα. Εγώ και τρώω και πίνω και έξω βγαίνω όποτε χρειαστεί και κάνω πράγματα που αρέσουν σε μένα κι όχι στους άλλους.
Αυτά.
Τα λέμε όποτε τύχει

Βάζω και μερικά τραγουδάκια να χορέψουμε! Να μια ενδιαφέρουσα ασχολία. Πάμεεεεε
Καλή ακρόαση σε όσους αντέξουν ως το τέλος. Πάω να βάλω κρασάκι. Στην υγειά σας.

Φιλιά σε όλους

Όσο ζω μαθαίνω

Φανταστικοί μου αναγνώστες,
σήμερα έχω μια αρκετά καλή διάθεση σε σχέση με τις άλλες μέρες. Θα πάω σινεμά το βράδυ και είμαι χαρούμενη! Παρακαλούσα τόσο καιρό μια φίλη να πάμε, αλλά είχε κι αυτή τα δικά της προβλήματα και δεν μου έκανε το χατήρι. Έτσι κι εγώ θα πάω μόνη μου σινεμά. Κι ανάγκη δεν έχω κανέναν!
Έχουμε μέρες να τα πούμε και συμπαθάτε με που δεν βολτάρω τόσο συχνά πια στα blog σας. Απλά δεν είμαι σε πολύ καλή διάθεση και δεν έχω και πολύ χρόνο στη διάθεσή μου. Ωστόσο σας διαβάζω όσο μπορώ στα μουγγά! (Χωρίς να αφήνω σχόλια εννοώ!)
Η εβδομάδα που πέρασε και που δεν έχει τελειώσει ακόμη μου δίδαξε δύο πράγματα. Το πρώτο είναι να μην εμπιστεύεσαι κανέναν στον εργασιακό σου χώρο ή καλύτερα να κρατάς μικρό καλάθι όταν ακούς για πολλά κεράσια. Συνάδελφοι που με υποδέχτηκαν στη δουλειά ύστερα από κάποιες μέρες που είχα αρρωστήσει, μου μιλούσαν ευγενικά και έδειχναν ειλικρινές ενδιαφέρον αλλά πίσω από τη πλάτη γίνονταν ταφές....Εντάξει έπεσα από τα σύννεφα με μερικούς γιατί για μερικούς το είχα καταλάβει και συνήλθα. Πήρα το μάθημά μου και συνεχίζω μη δίνοντας πια καμιά σημασία.
Το δεύτερο που έμαθα είναι να μην μπλέκω ποτέ σε μπερδεμένες καταστάσεις. Βασικά ως τώρα ήμουν τυχερή στις σχέσεις μου. Λίγα παρατράγουδα είχα, αλλά στην τελευταία σχέση τα πράγματα ήταν σαν τον κόμπο που πήγε να λύσει ο Μέγας Αλέξανδρος και τελικά αφού σιχτίρισε λίγο τον έκοψε με λεπίδι.
Όταν οι καταστάσεις δεν είναι ξεκάθαρες και είναι λίγο μπερδεμένες και αποπροσανατολισμένες καλό θα είναι να μην γίνονται μέρος της καθημερινότητάς μας, γιατί μπορούν να μας αποπροσανατολίσουν και μας. Βασικά αυτές τις μέρες πόνεσα πολύ και νομίζω πως πονάω ακόμη αλλά και θα πονάω για λίγο καιρό ακόμη, μέχρι να βρεθεί κάτι άλλο να με συνεφέρει.
Αυτά για την ώρα. Σας ευχαριστώ πολύ για την στήριξή σας και τις απόψεις σας που είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσες.


ΥΓ1 Αυτο το ΣΚ θα κάνω τρελές ταρζανιές. Έχω όρεξη για clubing και flerting. :)
ΥΓ2 Στον κιμά για μπιφτέκια βάζουμε και αυγό;
Υγ3 Ότι κεντάω σας το είπα; Ναι βρε, ετοιμάζω την προίκα μου!
ΥΓ4 Υπάρχουν κάτι παλαβοί που κάνουν ακόμη μπάνια στη θάλασσα. Αν βγάλει λίγο ήλιο το ΣΚ μπορεί να γίνω παλαβή!
ΥΓ5 Η ζωή είναι ωραία όταν δεν σε απασχολεί απολύτως τίποτα....

Φιλιά σε όλους

Της ψυχής οι χειρότερες

Φανταστικοί μου αναγνώστες,

σήμερα είμαι πολύ θυμωμένη. Και ξέρετε γιατί; Γιατί βίωσα αυτό που λένε πως μερικές γυναίκες δεν είναι πουτ@νες στο σώμα, αλλά σίγουρα είναι στη ψυχή! Υπάρχουν λοιπόν κάτι δείγματα γυναικών που το μόνο που τις ενδιαφέρει είναι πως να περνάνε καλά, ακόμη κι αν καταπατούν στο πέρασμά τους ανθρώπους. Ουδέποτε υπήρξα καρφί, ουδέποτε υπήρξα καλοπερασάκιας και παρτάκιας, ουδέποτε έθιξα ή πρόσβαλλα κάποιον με στόχο να του κάνω κακό. Κάποιες άλλες όμως που είναι και μορφωμένες, τρομάρα να τους έρθει, έχουν να λένε τα χειρότερα για τους άλλους, βάσει του συμφέροντός τους, γλύφουν κατουρημένες ποδιές μέχρι που η γλώσσα τους βρωμάει κατουρλίλα και θέλουν να γίνεται πάντα το δικό τους.
Δεν πέφτω στο επίπεδό τους να τσακωθώ ή να ζητήσω το λόγο. Μπροστά μου δεν έχουν το θάρρος να τα πουν όσα λένε πίσω από την πλάτη μου! Μπροστά μου το παίζουν φιλενάδες και υποστηρίκτριες. Κι απο πίσω με παίρνει ο γεροδιάολος.
Τέλοσπάντων, μην σας ζαλίζω κι εγώ με τα δικά μου!
Να προσέχετε πολύ γιατί οι άνθρωποι δεν είναι πάντα όπως φαίνονται. Κρατήστε και μια πισινή ακόμη και για τα πιο σίγουρά σας.

Φιλιά σε όλους

Σαλάτα

Φανταστικοί μου αναγνώστες,
σήμερα μετά την βροχή, είπα να κοιτάξω ψηλά στον ουρανό αναζητώντας τα άστρα. Αχ αυτός ο ρομαντισμός μου!!!
Τελικά ένα μικρό παιδί κρύβω μέσα μου! Ένα μικρό παιδί, που ακόμη ονειρεύεται, που ακόμη ελπίζει και που ποτέ δε σταματά να αναζητά λίγη ευτυχία.
Πείτε μου εσείς έναν άνθρωπο που δεν κρύβει μέσα του ένα παιδί. Αυτό που μας λείπει είναι λίγη αθωότητα, αυτό που αποδιώξαμε από τη ζωή μας και που τώρα απεγνωσμένα το αναζητάμε στην καθημερινότητά μας.
Αφιερώνω το παρακατω τραγουδάκι εκεί που πρέπει, φοράω τα καλά μου και συνεχίζω!
Καλό Σαββατοκύριακό σε όλους!

Φιλιά σε όλους

Σα να πείνασα...

Φανταστικοί μου αναγνώστες,
σήμερα είμαι καλύτερα. Κάθε μέρα και καλύτερα. Όταν χωρίζω κατά περίεργο λόγο ασχολούμαι περισσότερο με δραστηριότητες που τις έχω εγκαταλήψει. Για παράδειγμα από χτες άρχισα το κέντημα. Και από Δευτέρα λέω να πάω να γραφτώ χορό. Πήγαινα πιο παλιά σε μια σχολή και μάθαινα, αλλά τα παράτησα γιατί ήταν μακριά και κουραζόμουν πολύ!
Επιπλέον το έχω ρίξει στην τηλεόραση. Βλέπω ό,τι χαζό παίζεται...χωρίς να προβληματίζομαι για τίποτα. Έχετε παρατηρήσει ποτέ τον εαυτό σας να χαζεύει στην τηλεόραση αλλά τελικά να σκέφτεται διάφορα απλά και μόνο με το βλέμμα στραμμένο στη τηλεόραση; Θα μπορούσα να κοιτάω το τοίχο αντί γι' αυτήν ή και το ταβάνι!
Επίσης έχω να δηλώσω πως το fast food και η coca cola είναι πολύ νόστιμα και γευστικά.

Το ίδιο και οι πάστες και τα μπράουνις με παγωτό, οι σοκοφρέτες και οι σοκολάτες, τα κέικ και τα κρουασάν.

Πίτες, πίτσες και κρέπες, σουβλάκια, τυρόπιτες και ό,τι πωλείται απ' έξω, το θέλω.


Σίγουρα δεν είμαι καλά...θέλω τη μαμά μου!
Λέτε να χτυπήσω καμιά αδειούλα και να την κάνω καμιά εβδομάδα στη μάμη; Αλλά από την άλλη θα μου σπάσει τα νεύρα ρωτώντας νυχθημερόν: Τι έχεις παιδί μου;
Αφήστε το καλύτερα μόνη μου θα την περάσω την γρίπη του έρωτα. Θα κάνει το κύκλο της.
Λοιπόν σας χαιρετώ για λίγο. Τα ξαναλέμε σύντομα. Ήρθε το παιδί με τα σουβλάκια.

Καλή μας όρεξη!

Φιλιά σε όλους